اورینگ ارتودنسی

اورینگ ارتودنسی را می توانید با سپیدنت با بهترین قیمت و کیفیت انجام دهید. ارتودنسی یکی از روش های درمانی جهت اصلاح طرح لبخند است. ارتودنسی سبب می شود زیبایی لبخندتان چندین برابر شود.  تنها راه حل برای دندان هایی که شکل و ظاهری نامرتب داشته و یا در جایگاه اصلی خود مستقر نیستند و سبب نازیبا شدن شکل و شمایل دندان ها شده اند ارتودنسی می باشد.

به هنگام مشاوره در نزد متخصص ارتودنسی و دندانپزشک احتمال دارد شما یک سری اصطلاحات  نا آشنا در خصوص روند درمان و ارتودنسی به گوشتان بخورد که از آن هیچگونه اطلاعی ندارید و برایتان سوال برانگیز است. به همین علت ما در ادامه قصد داریم کلیه اطلاعات لازم و عناوینی که باید در خصوص ارتودنسی بدانید را برایتان با ذکر توضیحات شرح دهیم

اورینگ ارتودنسی با سپیدنت

اورینگ ها در واقع کش هایی به حالت گرد و کوچک هستند که به دور براکت ها بسته می شوند تا کش ارتودنسی را در سوراخ  براکت نگه دارند. اورینگ ها هم نقره ای و شفاف بوده و هم در رنگ های متنوع و گوناگون دیگری وجود دارند.

اورینگ ارتودنسی در هر جلسه تنظیم بریس به وسیله ی متخصص ارتودنسی عوض می شوند و این یعنی شما قادر هستید که در هر جلسه رنگ اورینگ ارتودنسی را عوض کنید. اورینگ ارتودنسی جهت صاف کردن دندان ها به براکت و سیم کمک بسیاری می کند. مکانیزم اورینگ ارتودنسی تقریبا مشابه سیم است زیرا دقیقا مشابه سیم جهت صاف کردن دندان ها فشار به آن ها وارد می نماید. مهم ترین وظیفه ی اورینگ، کمک در جهت بستن فاصله ی بین دندان های فرد می باشد.

بریس ارتودنسی

بریس ارتودنسی از دو قسمت به نام های براکت و سیم ارتودنسی تشکیل شده است. سیم براکت ارتودنسی یا همان آرچ وایر سیم های خاصی هستند که درون  شیار براکت بریس ارتودنسی تعبیه می شوند. سیم های ارتودنسی در حقیقت فشار ونیروی لازم را جهت جابه جاکردن و حرک دندان ها را به آن ها وارد می نمایند. بسته به نوع کاربرد و عملکرد که بریس های ارتودنسی دارا هستند انوع مختلفی دارند که شامل بریس لینگول،  بریس فلزی،  بریس سرامیکی،  بریس دیمون و… می باشند.

براکت

اولین چیزی که در دهان فردی که ارتودنسی کرده است می بینید قطعات کوچک مربعی و یا مستطیل شکلی است که در وسط دندان های جلویی قرار دارند. به این قطعات مربعی و یا مستطیلی شکل براکت دندان گفته می شود. براکت ها که به وسیله ی سیم به هم متصل شده اند معمولا از جنس فلز و یا سرامیک می باشند. اگر در ارتودنسی از براکتی استفاده شود که از جنس فلز است به آن ارتودنسی ثابت و اگر از سرامیک استفاده شود  به آن ارتودنسی نامرئی می گویند.

اسپیسر، دستگاه فضا نگه دارنده

اسپیسرها به طور معمول پلاستیکی و آبی رنگ می باشند که دقیقا در بین دو دندان قرار گرفته می شوند تا فضایی که دندانپزشک مدنظرش می باشد را نگه داشته و یا پر نماید. اسپیسر یا همان دستگاه های فضا نگه دارنده قبل از نصب براکت ها در دندان قرار گرفته و برای عملکرد بهتر بریس بسیار موثر و مفید می باشند.

کش ارتودنسی

باندهای الاستیک نام دیگر کش های ارتودنسی است که بر خلاف اورینگ بر روی تک به تک دندانها قرار نمی گیرند. باندهای الاستیک را می توانیم جزو بخش های فرعی بریس ارتودنسی در نظر گیریم. وظیفه ی باندهای الاستیک اتصال سیم به براکت ها می باشد. نکته ی قابل توجه این است که در صورتی که دندان های شما دارای مشکل جدی نباشد این امکان وجود دارد که دندانپزشک از کش ارتودنسی جهت صاف کردن دندان هایتان استفاده ننماید.

قلاب (هوک)

قلاب یا همان هوک ارتودنسی یک قلاب فلزی شکل است که از گوشه ی براکت بیرون زده است. بعضی از این قلاب ها متحرک بوده ولی بیشتر آن ها در واقع جزئی از بدنه ی براکت محسوب می شوند. باندهای الاستیک به این قلاب ها ی فلزی وصل شده و امکان تنظیم فاصله و یا تغییر همترازی استخوان های فک را فراهم می آورند.

وکس

هر فردی می تواند جهت جلوگیری از خراشیده شدن لب و آسیب رساندن به آن بر روی براکت ها وکس مخصوص قرار داده تا از آسیب رسیدن به لب و یا بافت های نرم دهان جلوگیری نماید.