ارتودنسی متحرک

 ارتودنسی متحرک: برای برخی از بیماران در روند انجام ارتودنسی، از بریس های متحرک، برای جابه جایی دندان ها، استفاده می گردد. به این تکنیک، ارتودنسی متحرک می گویند. طراحی و اجرای طرح درمان، با توجه به زوایای دندان های بالایی و پایینی فک بیمار، انجام می گیرد.

هدف از ارتودنسی متحرک


 هدف اصلی از انجام این درمان، نظم و ترتیب دادن به دندان هاست. در ارتودنسی ثابت، معمولا بریس ها برای حرکات ثابت دندانی ساخته می شوند. در روش متحرک، نصب این بریس ها به گونه ای ایست که باعث جابه جایی فک های بالا و پایین می شوند.

مزیت های دستگاه ارتودنسی  


خارج کردن بریس ها از دهان بیمار، محدودیت زمانی دارد و نباید به گونه ای طولانی شود تا در روند انجام درمان، اختلال ایجاد کند. مکانیزم کاری بریس های متحرک، به گونه ای است که در آن، یک نیروی ایستا برای حرکت دندان ها ایجاد می شود که به روند انجام طرح درمان، کمک زیادی می کند. یکی از مزیت های مهم روش متحرک این است که بریس های ارتودنسی به دلیل جداشدن از سطح دندان ها قابلیت تمیزکاری دارند. روش های دیگر از این مزیت بی بهره هستند. شستشوی بریس ها در روش های دیگر به همین سادگی نیستند. جابه جایی های ریز دندان ها، در درمان ارتودنسی به روش متحرک، نقش اساسی دارند. این روش به سیم کشی نیاز نداشته و از این نظر گزینه مناسبی به حساب می آیند. 

 این عامل سبب می شود که گاهی اوقات به خصوص در روز های اولیه بعد از درمان ارتودنسی، ممکن است بیمار با درد شدیدی مواجه شود. مزیت خوب روش ارتودنسی متحرک آن است که بیمار  می تواند در هنگام درد، بریس های ارتودنسی را از دهان خارج کند. برخی از افراد ممکن است از ظاهر دندان های خود بعد از ارتودنسی ناراضی باشند، برای مثال دوست ندارند در مراسم و مجالس از این بریس ها بر روی دندان های خود به دلیل ظاهر نامناسبی که ایجاد می کنند، استفاده کنند. ساخت دستگاه های ارتودنسی متحرک در لابراتور زمان زیادی نمی برد و نصب آن ها نیز نهایت در یک جلسه انجام می شود. آخرین مزیت ارتودنسی متحرک این است که هزینه انجام این نوع روش نسبت به سابر روش ها پایین تر می باشد. اکثریت مرم می توانند از این درمان به خوبی بهره کافی را داشته باشند.

معایب ارتودنسی متحرک


برای برخی از ناهنجاری های پیچیده در ناحیه فک بالا و پایین، استفاده از درمان ارتودنسی مناسب نمی باشد. باید از روش های درمانی دیگری برای اصلاح عیوب دندانی استفاده نمود. برخی از افراد ممکن است کم تحمل باشند و از وجود دستگاه های ارتودنسی روی دندان ها، رنج ببرند. این افراد گاهی اوقات این بریس ها را برای مدت طولانی، از دهان خود بیرون می آورندکه ممکن است سبب ایجاد عوارض و عفونت های لثه ای خواهد شد. برخی مواقع، از بریس های متحرک، برای کامل کردن ارتودنسی ثابت استفاده می کنند. در ارتودنسی ثابت، به تنهایی قابلیت جابه جایی دندان ها وجود ندارد.

موارد موثر در طول درمان


استفاده از دستگاه های ارتودنسی در تمامی روش های گفته شده در این درمان، دارای مدت زمان معینی است. در اینجا باید اشاره کرد که مدت زمان قرارگیری بریس های ارتودنسی متحرک، بین شش تا هشت ماه است. بعد از رفع هرگونه ناهنجاری، لازم است براکت های ارتودنسی با تشخیص دندانپزشک، از روی دندان ها برداشته شوند. اگر بازه زمانی تعیین شده برای استفاده از بریس های متحرک به خوبی سپری شود، نتیجه درمان مطلوب تر و اثربخشی آن دو برابر خواهد شد. معمولا ارتودنتیست در جلسه اول درمان، زمان دقیق تر را مشخص می کند. با توجه به شدن ناهنجاری ها ممکن است این بازه کم یا زیاد شود.

 بهتر است بیمار در جلسات تعیین شده، به موقع حضور یابد تا خللی در روند درمان ایجاد نشود.  سن مراجعه کنندگان، از موارد مهم است که می تواند در تعیین طول جلسات درمانی، اثر بخش باشد. معمولا برای سنین پایین تر، تعداد جلساتی که تعیین می شوند، کمتر است. برای برخی از بیماران، ممکن است میزان ناهنجاری ها تا حدی زیاد باشد که جراحی فک و عمل ترمیم دندان ها، لازم باشد صورت پذیرد. این فرایند سبب طولانی شدن درمان ارتودنسی خواهد شد. برای بالابردن سرعت درمان، تجربه و مهارت دندانپزشک حذف اول را می زند. در سایت دندانپزشکی سپیدنت می توانید یا این متخصصین خوب کشورمان آشنا شوید.